چگونه ایرانیان خوار شدند

By سجاد

علی (ع) هنگامی که به سوی کوفه می آمد, وارد شهر انبار شد که مردمش ایرانی بودند.

کدخدایان و کشاورزان ایرانی خرسند بودند که خلیفه ی محبوبشان از شهر آنها عبور می کند, به استقبالش شتافتند, هنگامی که مرکب علی به راه افتاد, آنها در جلو مرکب علی (ع) شروع کردند به دویدن. علی آنها را طلبید و پرسید: “چرا می دوید, این چه کاری است که می کنید؟!”

گفتند” _ این یک نوعی احترام است که ما نسبت به امرا و افراد مورد احترام خود می کنیم. این سنت و یک نوع ادبی است که در میان ما معمول بوده است.

علی (ع) فرمود : “اینکار شمارا در دنیا به رنج می اندازد, و در آخرت به شقاوت می کشاند. همیشه از این گونه کارها که شما را پست و خوار می کند خودداری کنید. بعلاوه این کارها چه فایده ای به حال آن افراد دارد؟”

نهج البلاغه, کلمات قصار,شماره 37

پی نوشت: سفر رهبری یادتان هست؟ سفرهای استانی ریس جمهور چطور؟ آیا ما هم اکنون خوار  نیستیم؟ ای کاش مردم کمی نهج البلاغه می خواندند.

4 نظر to “چگونه ایرانیان خوار شدند”

  1. ایلیا می گوید:

    مرگ بر ضد ولایت فقیه . مرگ بر منافق !
    .
    او علی بود . اینها از علی فقط اسمش را یدک میکشند عزیزم !

  2. زهرا می گوید:

    پست خوبی بود مرسی

  3. امیروو می گوید:

    مشکل ما ایرانیا در حال حاضر این نیست که نهج البلاغه نمی خوانیم یا قرآن یا هر چیز دیگه! مشکل ما این شده که یاد گرفتیم ساده ترین راه رو انتخاب کنیم! گشاد کردیم یه جورایی! عذتمون رو یهو راحت فروختیم به هیچ! ساده بگم یاد گرفتیم اگه تو سرمان خورد هیچی نگیم! جریان اون پادشاه و انگشت مردم رو شنیدی؟! تازه خوبه اون موقع فقط میدویدن!

  4. aMiN می گوید:

    جالب بود !

يك پاسخ برايش بگذاريد