دکتر شیری

یک روز ظهر بود, یکی از همون روزهایی که بطور اتفاقی توی تلویزیون یه برنامه  خیلی توجه منو به خودش جلب کرد. یک مرد بود یه روانشناس که اینقدر زیبا حرف می زد که به هیجان اومده بودم روی مبل نمی تونستم بشینم همش ورجه ورجه می کردم و تا آخر برنامه زمان مثل برق و باد گذشت, داشتم دیونه می شدم. چقدر صمیمی و زیبا حرف می زد.

آخرای حرفش از کامنت و ایمل هایی که براش اومده بود حرف زد انگار دنیا رو به من دادند! فورا شستم خبردار شد که دکتر جان از اینترنت استفاده می کنه. شروع کردم به داد و بیداد! خواهر و مادر و… بابا اسم این دکتره چی بود؟ بالاخره از یکی صدا در اومد!

دکتر علی رضا شیری

در اولین فرصت توی اینترنت جست و جو کردم و به وبلاگ ایشون رسیدم. خیلی عجیب و جالب بود ایشون از سال 83 در حال وبلاگ نوشتن بودن! کلی کیفور شدم. فورا یه میل به دکتر زدم و از اینکه با ایشون آشنا شده بودم مراتب خوشبختی و تشکر خودم رو بیان کردم چیزی که انتظارش رو نداشتم این بود که در کمتر از 2 یا 3 ساعت جواب ایشون رو به میلم دریافت کردم. بازم به علاقم به ایشون بیشتر شد.

از روز آشنایی با وبلاگ دکتر مطالبش رو دنبال می کنم دوست داشتم که همه کسانی که وبلاگ منو می خونن ایشون رو بشناستند پس این پست رو می نویسم. خواندن مطالب وبلاگ ایشون کلا توصیه می شود.

www.doctorshiri.com

مطالب اخیر وبلاگ همگی زیبا هستند ولی من این یکی رو از همه بیشتر دوست دارم “چند توصیه به پسرها که باباهاشونم نگفتند“