ای لحظه های از دست رفته من

پنجشنبه 28 اردیبهشت 1385

ای کاروان زمان از هیچ کس و هیچ چیز به مانند تو بدی ندیدم.چرا؟
چرا  لحظه های من  را بدون هیچ پرسشو پاسخ با خود بردی و چرا من و این سرزمین تنهایی را رها کردی.
افسوس می خورم.افسوس لحظه هایی که گذشت افسوس غم هایی را که بایم می دیدم و غم هایی که باید برای اشتباهم گلوگیرم بودند ولی نشد را می خورم. و تا ابد خواهم خورد.
چرا ارزش تو را ندانستم  ای گنج همیشگی من دیگر نمی خواهم که بازنده باشم.حالا آن زمانی است که تو را در چنگ می گیرم.قسم
قسم به زمان قسم به خداوند قسم به پدر و مادرم دیگر تو را از دست نخواهم داد.
باشد تا خداوند مرا در این راه دشوار یاری کند.
آمین

Advertisements
این نوشته در عمومی ارسال شده. این نوشته را نشانه‌گذاری کنید.

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s