چرا وبلاگ می نویسم؟

سوالی پرسید بودم, که شاید مهمترین سوال این وبلاگ و همون فلسفه ی وجودی این وبلاگ باشه!

چرا وبلاگ می نویسم؟

این همه وقت, انرژی و حوصله صرف وبلاگ نویسی میشه, که قطعا هیچ منفعت مادی برای من نداره, و ظاهرا هیچ نفع دیگه ای! درست مثل سیگار کشیدن؛ که نه تنها نفعی نداره, بلکه کلی زیانباره! یا شاید مثل ورزش کردن, با این تفاوت که ورزش کردن شاید منفعت مالی برای ما در پی نداشته باشه ولی همه ی ما موافقیم که منافع جسمی و روانی بیشماری نصیب ما می کنه.

به نظر من وبلاگ نویسی مثل ورزش می مونه؛ ورزشی که روح مارو قوی می کنه و ذهن مارو گسترش می ده؛ وبلاگ نویسی مارو با دنیایی بزرگتر و انسان هایی دورتر آشنا می کنه. اما این دلیل وبلاگ نویسی من و خیلی از شما دوستان نیست, وقتی که خوب با خودمون روراست باشیم می فهمیم که, ما وبلاگ می نویسیم چون مارو ارضا می کنه, چون ازش لذت می بریم.

ما وبلاگ می نویسیم چون دنبال راهی می گردیم تا کاری بکنم؛ تا ناگفته ها و ناکامی های خودمون رو پایان ببخشیم و فردی دیگری باشیم, کسی که حرفی برای گفتن داره, کسی که دیده خواهد شد.

وبلاگ من مثل آیینه می مونه, وقتی به وبلاگم نگاه می کنم خودم رو می بینم. با این تفاوت که این آیینه آرشیو داره؛ منهِ گذشته هایِ دور و نزدیکم رو به یادم میاره. وقتی توی وبلاگم می گردم, به خودم نگاه می کنم, گاهی اوقات خوشال می شم, گاهی عصبانی از خودم, گاهی غمگین, گاهی احساس پیشرفت می کنم و گاهی احساس پسرفت!

این وبلاگ برای من مثل دفتر خاطرات شده, هر پست و هر مطلب اون لحظاتی رو به یادم میاره که همیشه برام ارزش داره. بیشتر از همه از پست هایی لذت می برم که نظرها و اعتقادات خودم رو بیان کردم و ردپایی از عقایدم به جا گذاشتم, مقایسه ی اون عقاید گذشته با اعتقادات و عادات و رفتار الانم کلی برام لذت بخشه, می تونم خودمو تجزیه و تحلیل کنم. دلیل اصلی تغییر رویه ی وبلاگم دقیقا همین لذتِ که دوست دارم در آینده بیشتر نصیب خودم بکنم.

بخش های جدیدی وبلاگم از جمله “من اعتقاد دارم” رو شروع کردم تا خودم رو ثبت کنم؛ شاید فقط برای خودم!

Advertisements
این نوشته در عمومی ارسال شده. این نوشته را نشانه‌گذاری کنید.

1 پاسخ برای چرا وبلاگ می نویسم؟

  1. مادرانه :گفت

    امیدوارم یه روزی از وبلاگ نویسی پشیمون نشین مثل من!
    .
    سجاد: منم زمانهایی رو گذروندم که از وبلاگ نویسی خسته شده باشم. ولی و بعد از یه مدت دوری از وبلاگم بازم دلم براش تنگ شده. وقتی که دلیل اصلی وبلاگ نویسی رو برای خودمون, مثل الان من مشخص می کنیم و از کارمون هدف داریم, وبلاگ نویسی پایانی نخواهد داشت تا به هدفامون برسیم.
    امیدوارم که کاری رو انجام بدید که درسته, وقتی به وبلاگتون نگاه می کنم می بینم تا زمانی که مادر هستید می تونید مادرانه بنویسید!

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s