انسانیت

من برگشتم؟

دوستی ازم پرسید که چقدر بی ارادم, مگه به خودم قول نداده بودم که وبلاگ ننویسم؟ راستش اولش به فکر افتادم که پست خداحافظی وبلاگم رو پاک کنم, اما نمی تونم به چیزی که هستم پشت کنم. اگه اون موقع اون مطلب رو با اون لحن نوشتم دلیل داشتم, الان که بازم دوست دارم بنویسم بازم دلیل دارم.

ما انسان ها خیلی عجیب هستیم, هیچوقت فکر نمی کردم که خودم رو اینجوری گُم کنم. کارهای خوب, همیشه خوب هستند, باید اعتراف کنیم که این ما هستیم که بد هستیم! مخصوصا افرادی مثل من که دسته کم توی استفاده از اینترنت حد وسط رو از دست میدن و خوبی رو به بدی برای خودشون تبدیل می کنند.

وقتی به پشت سرم نگاه می کنم میبینم چیزی که الان هستم و بیشتر خوبی هایی که می تونم در خودم پیدا کنم با وبلاگ نویسیم و اعتقاد به این مسیر بوجود اومده.

هنوز هم به حرفهایی که قبلا زدم اعتقاد دارم, ولی این رو اضافه کردم که ما خودمون مشکلیم و باید خودمون رو حَل کنیم! امیدوارم بتونم روزهای بهتری برای خودم و وبلاگ و زندگیم بسازم

“شما بایستی قوانین بازی را بیاموزید. و سپس بهتر از هر فرد دیگری بازی ‌کنید.”

آلبرت اینشتین

Advertisements
این نوشته در عمومی ارسال شده. این نوشته را نشانه‌گذاری کنید.

1 پاسخ برای انسانیت

  1. pegah :گفت

    خوشحالم که مینویسی,از کامنتت متوجه شدم.وبلاگت که باز شد با تعجب به پست های جدیدت نگاه کردم!

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s