باز جهان برای من است

.

و باز هم جهان ازآن من است, جهانی پر از معنی, جهانی پر از زیبایی. این همان لحظه ی فراموشی بود, زمانی که نه آینده ای بود نه گذشته ای. زمانی که دیگر زمانی نبود.

احساس, مثل آزادی

.

با این همه شرح چه کنم؟ حرفی نمی زنم فقط چشم می بندم و حس می کنم!

پرواز با دریا

.

تمام کلمات ساخته شده, توان بیان آن لحظه را ندارند. تمام این سال های عمر ما می گذرد ولی آیا آن لحضه ها را درک می کنیم؟